Nazwa „zeolit” pochodzi od greckich słów „zeo” (do zagotowania) i „litos” (kamień). Zeolity posiadają wyjątkowe właściwości fizyczne i chemiczne. Te cechy sprawiają, że są bardzo przydatne w różnych zastosowaniach, w tym agronomii, ekologii, niektórych procesach produkcyjnych, procesach przemysłowych oraz w produkcji kosmetyków. Również stosowanie z dużym powodzeniem w weterynarii i medycynie naturalnego materiału zeolitowego – klinoptylolitu, zostało udokumentowane wieloma badaniami.
Z pochodzenia zeolity mogą być materiałami naturalnymi lub syntetycznymi. Są to minerały glinokrzemianowe ze sztywnymi strukturami anionowymi, posiadające kanały i wgłębienia. Wnęki te zawierają najczęściej kationy metali, które mogą zostać wymienione, lub mogą być wypełnione neutralnymi cząsteczkami, które również można usunąć i zastąpić. Większość naturalnych zeolitów jest pochodzenia wulkanicznego.
Struktura mineralna oparta jest na AlO4 i SiO4, które tworzą czworościany, mogące mieć 1, 2 lub 3 atomy tlenu, więc istnieje szeroka gama możliwych struktur tworzących trójwymiarową sieć. Ta wyjątkowa cecha strukturalna jest podstawą ich mikroporowatej struktury. W oparciu o wielkość porów i właściwości absorpcyjne, zeolity są jednymi z najważniejszych nieorganicznych wymieniaczy kationowych. Różnorodność zastosowań zeolitów jest konsekwencją ich porowatej struktury: pory tworzą ujemnie naładowane kanały i wnęki, które są zajęte dodatnio naładowanymi alkaliami, i jednowartościowe alkalia (np. Na+, K+) i dwuwartościowe (np. Ca2+) jony grupy OH lub H2O, które mogą być łatwo wymienione przez inne cząsteczki i kationy z otoczenia.
Zeolit to doskonały środek terapeutyczno-profilaktyczny o szerokim zastosowaniu .Jak dotąd udokumentowano wiele wysoce pozytywnych skutków dla zdrowia zwierząt i ludzi po zastosowaniu produktów opartych na klinoptylolicie. Ze względu na niezwykłe właściwości wymiany jonowej i adsorpcji klinoptylolitu oraz wynikające z tego efekty odtruwania okazał się przydatny w eliminacji różnych zanieczyszczeń z organizmu oraz w poprawie stanu jelitowego. Systemowy efekt detoksykacji przypisywany suplementacji opartej na klinoptylolicie został doskonale udokumentowany, jednak nie wszystkie zaobserwowane pozytywne mechanizmy są do końca poznane. Naukowcy stawiają hipotezę, że można je przynajmniej częściowo przypisać przywróceniu homeostazy człowieka ze względu na lokalne właściwości detoksykacyjne w jelicie, uwalnianie rozpuszczonych form krzemionkowych klinoptylolitu, który dostaje się z jelita do krwi, jak również działanie immunomodulacyjne klinoptylolitu (obserwowane miejscowe działania immunomodulujące klinoptylolitu obejmują indukcję odpowiedzi immunologicznych przez kępki Peyera) oraz możliwe pozytywne działania na populacje bakterii jelitowych za pomocą wciąż nieznanych mechanizmów. Badania i wieloletnie doświadczenia terapeutów wskazują na to, że te lokalne efekty mogą również się przekładać na ogólnoustrojową poprawę odporności i stanu całego organizmu.
Zaobserwowane podczas badań i praktyki klinicznej korzystne efekty suplementacji zeolitem:
Za „normalną” dawkę dzienną uważa się dziś zasadniczo zażywanie raz dziennie 3 gramów klinoptylolitu w przypadku osoby dorosłej. Odpowiada to mniej więcej 1 płaskiej łyżeczce do herbaty. Zazwyczaj stosuję drobno zmielony minerał rozmieszany z niewielką ilością wody. Zależnie od tego, jak silne ma być działanie odtruwające, zaleca się odpowiednie dawkowanie. Większe dawki aplikuje się tylko w wyjątkowych przypadkach, powoli i stopniowo zwiększając ilość podawanego preparatu. U osób dorosłych może to być nawet raz dziennie 10 gramów.
Zasadniczo dawkę zwiększa się także wtedy, gdy objawy chorobowe obejmują biegunkę lub krew w stolcu, ale nie ma przy tym zagrożenia zaparciem.
Drobny proszek tego minerału powinien zostać zmieszany z ok pól szklanki wody i od razu wypity.należy mieszać wode z płynem aby proszek nie osiadał na dnie. Gdyby jednak tak się stało, łatwo go powtórnie rozmieszać i wypić.
Normalna kuracja trwa około 4–8 tygodni, może jednak zależnie od obrazu klinicznego choroby zostać znacznie przedłużona. Środek można stosować regularnie przez kilka lat bez żadnych problemów. Czy jest to pożyteczne pod względem terapeutycznym, to już inna sprawa, zależy to od konkretnej choroby.
W przypadkach ciężkich przewlekłych zatruć zażywanie przez dłuższy czas nawet 5–8 gramów minerału może być uzasadnione, czasem jest wręcz konieczne dla skutecznej terapii.
W ramach profilaktyki nowotworów można przyjmować klinoptylolit przez wiele lat w dziennej dawce 3 gramów. Prof. Hecht pisze w swojej książce, że sam od ponad 8 lat zażywa codziennie 8 gramów tego minerału.
Doustne stosowanie klinoptylolitu powinno się odbywać rano (w miarę możności o stałej porze) na pusty żołądek. Inne leki należało by wówczas zażyć dopiero godzinę potem albo przedtem.